مقابله تیم WebKit با زیرساخت‌های جدید ردیابی کاربران پس از دوران کوکی‌ها

مقدمه و زمینه

تیم WebKit و شرکت اپل سابقه طولانی در پیاده‌سازی مکانیزم‌های حفظ حریم خصوصی در مرورگر سافاری (Safari) دارند. از مسدودسازی کوکی‌ها در نخستین نسخه‌های سافاری گرفته تا پیاده‌سازی پارتیشن‌بندی حافظه پنهان (Storage and Cache Partitioning) سال‌ها پیش از سایر مرورگرها، این تیم همواره در خط مقدم مبارزه با ردیابی کاربران (Tracking) بوده است. با وجود مسدود شدن کامل کوکی‌های شخص ثالث در سال‌های گذشته، صنعت تبلیغات و ردیابی دست از کار نکشیده و روش‌های جایگزینی را توسعه داده است.

پدیده Identity Resolution یا عصر پس از کوکی

با مسدود شدن کوکی‌ها، روش جدیدی به نام «قطعیت هویت» (Identity Resolution) ظهور کرده است. در این روش، سرویس‌های شخص ثالث به‌صورت پنهانی آدرس ایمیل یا شماره تلفن کاربران را هنگام ورود به سایت (Login) یا عضویت در خبرنامه‌ها جمع‌آوری می‌کنند. سپس این اطلاعات را به سرورهای خود می‌فرستند و یک شناسه ردیابی دائمی (Tracking ID) ساخته و به ایمیل کاربر پیوند می‌زنند.

ویژگی‌های کلیدی این روش عبارتند از:

• استفاده از اطلاعات هویتی شخصی (PII) مانند ایمیل و شماره تلفن که سال‌ها بدون تغییر باقی می‌مانند.
• امکان ردیابی کاربران در میان وب‌سایت‌های مختلف (Cross-Site Tracking) و حتی دستگاه‌های مختلف (Cross-Device Tracking).
• ایجاد پایگاه داده‌های کلان از پروفایل کاربران موسوم به گراف‌های هویت (Identity Graphs).
• پایداری شناسه ردیابی، به‌طوری‌که با خروج از حساب کاربری (Log out) یا لغو اشتراک خبرنامه نیز از بین نمی‌رود.

باید توجه داشت که شخصی‌سازی‌های درون‌سایت (First-Party Personalization) به عنوان ردیابی شناخته نمی‌شوند و هدف وب‌سایت‌ها نیستند، اما حضور زیرساخت‌های شخص ثالث مرکزی برای تطبیق هویت، خطری جدی برای حریم خصوصی است.

راهکار WebKit و اپل برای مسدودسازی

در نسخه‌های جدید سیستم‌عامل‌های iOS، iPadOS، macOS و visionOS، مرورگر سافاری و موتور WebKit دسترسی شبکه به زیرساخت‌های ارائه‌دهنده Identity Resolution را مسدود می‌کنند. این شرکت‌ها و سرویس‌ها که بدون اینکه ارائه‌دهنده اصلی ورود یا خبرنامه باشند در صفحات حضور دارند، دیگر نمی‌توانند آدرس ایمیل کاربران را به سرورهای خود منتقل کنند.

این مسدودسازی در سطح دامنه (Domain Level) انجام می‌شود؛ بنابراین بازیگران صنعت ردیابی نمی‌توانند صرفاً با تغییر ساختار درخواست‌های شبکه (Network Requests) این محافظت را دور بزنند. همچنین قابلیت Hide My Email در اکوسیستم iCloud+ با ایجاد آدرس‌های ایمیل تصادفی و منحصربه‌فرد برای هر وب‌سایت، لایه دفاعی دیگری در برابر این نوع ردیابی ایجاد می‌کند.

چرا این موضوع برای توسعه‌دهندگان اهمیت دارد؟

برای مهندسان نرم‌افزار و توسعه‌دهندگان وب، این تغییرات نشان‌دهنده مسیر محتوم وب در جهت حذف راه‌های دور زدن حریم خصوصی است. پلتفرم‌ها به‌طور پیش‌فرض دسترسی به ابزارهایی را که داده‌های کاربران را بدون رضایت صریح به سرورهای بیرونی هدایت می‌کنند، مسدود می‌سازند. درک این اصول کمک می‌کند تا معماری برنامه‌های وب مبتنی بر حفظ حریم خصوصی کاربر طراحی شوند و وابستگی به ابزارهای ردیابی شخص ثالث کاهش یابد.